Lomi

Lomi trafił do naszej Członkini Zarządu Klaudii pod koniec września 2025 r. w dość zaskakujący sposób.

Lomisia znalazła babcia Klaudii, kiedy ten wszedł do domu przez okno tarasowe i leżał na psim posłaniu 😅 Ponieważ dom znajduje się na terenach zielonych, gdzie nie ma gołębi miejskich, Lomi prawdopodobnie zabłądził, uciekł lub został wyrzucony z jakiegoś gołębnika. Nie był jednak zaobrączkowany, więc jego miejsce pochodzenia pozostaje nieznane.

Lomi chyba wiedział, gdzie powinien trafić, bo już nazajutrz został objęty opieką weterynaryjną w Przychodni Salamandra.

W chwili znalezienia Lomi ważył mniej 190 g, był bardzo chudy, miał pasożyty zewnętrzne, rzęsistka, a do tego sam nie jadł. Dodatkowo doszła jeszcze infekcja bakteryjna dróg oddechowych i częste kichanie, a także wtórna drożdżyca.

Lomi przez długi czas był karmiony sondą, a jego nauczycielką samodzielnego jedzenia została…pluszowa kura. Okazało się, że jest niesamowicie wybredny i długo trwało, zanim spróbował jakiegokolwiek ziarna większego od prosa.

Pomimo wielu kłopotów zdrowotnych, długotrwałego leczenia i ogromnej wybiórczości pokarmowej, Lomi jest dzisiaj dorodnym, ważącym 360 g samcem o żywiołowym temperamencie. Jest niesamowicie ciekawski, ma swoje zdanie na temat wszystkiego, a do tego ma kumpli w postaci czterech maleńkich przepiórek chińskich. Najbardziej ceni w życiu białe sorgo i spanie w swoim ukochanym posłaniu w kształcie żaby. Jest kochanym i pełnoprawnym członkiem rodziny, który zostanie pod opieką Klaudii już do końca życia ❤️

Klaudia